میکروپیگمنتیشن سر یک پوشاننده برای ناهنجاری های موجود در پوست سر

چاپ

میکروپیگمنتیشن سر یک پوشاننده برای ناهنجاری های موجود در پوست سر

چکیده:

سابقه و هدف: ناهنجاری های زیبایی ناشی از برخی از بیماری های پوستی یا جراحی های ترمیم مو، راه حل های خوب و دائمی دارند. اکثر این بیماران آموخته اند که با مشکلات خود زندگی کنند. هدف: یک روش تاتو آرایشی برای کف سر و موهای ناخوشایند ایجاد شده است.  مواد و روش ها: این تکنیک به نام میکروپیگمنتیشن micropigmentation پوستی با استفاده از تکنیک های تخصصی و لوازم آرایشی معمولی تاتو و رنگدانه ها در یک الگوی تزیینی روی پوست سر عمل می کند.  يافته ها: انواع مختلف آلوپسي مقاوم در برابر درمان و ناهنجاري هاي پيوند مو، ميليون ها مرد و زن را تحت تاثیر قرار داده است است. بسیاری از این ناهنجاری ها را می توان با استفاده از میکروپینگ شدن پوست سر، پنهان کرد وتشخیص تغییرات را به حداقل رساند.  همه این ها  نتایج درمان است و رضایت بیمار بسیار در این روش بسیار بالا است. نتيجه گيري: ميکروپيگمنتیشن پوست سر يک درمان جايگزين مناسب براي جراحي هاي مو و مشکلات پوست سر ارائه مي دهد. این مقاله نتایج میکروپیگمنتیشن پوست سر و بحث در مورد بافت شناسی، فیزیولوژی و آسیب شناسی رنگدانه های تاتو در پوست را نشان می دهد. تنظیم فرایند خال کوبی توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده و دولت های ایالتی خلاصه می شود. بر خلاف دستگاه های پزشکی، micropigmentation پوست سر یک پوشش پنهانی تحت عنوان خال کوبی، غیر پزشکی را ارائه می دهد که به طور موثری شرایط ناخوشایند پوستی را روی پوست سر پنهان نموده و توهم موهای ضخیم تر را ایجاد می کند. نویسندگان این مقاله معتقدند که میکروپیگمنتیشن پوست سر به یک هدف برای تبدیل شدن به یک پیشنهاد استاندارد برای پزشکان متخصص می باشد. (J Clin Aesthet Dermatol. 2015;8(3):35–42.)

 میلیون ها نفر از مردان و زنان وجود دارند که دارای مشکلاتی با پوست سر خود و موهای خود هستند. این مشکلات ناشی از شرایط پوستی و / یا ژنتیکی، مانند آلوپسی آئورتا یا طاسی ژنتیکی زنان می باشد. در دهه های 1950 و 1990، نقص هایی در میلیون ها مرد از فرآیند بازیابی موهای آن ها وجود دارد که نشانگر روش های ستم گرانه و زخم های ناشی از برداشت نوارهاست. از آنجایی که ریزش مو اغلب یک فرایند پیشرفته است، شرایط ژنتیکی و ایدئولوژیکی اغلب در طول زمان بیشتر می شود. Micropigmentation پوست سر (SMP) از یک خال کوبی در یک الگوی تکه ای استفاده می کند که فولیکول های مو را تقلید می کند که نزدیک به پوست سر بریده می شوند. این تکنیک نسبتا جدید می تواند به طور جدی مشکلات مربوط به ناهنجاری های زیبایی در موها  را در شرایط ذکر شده، رفع کند. صنعت خال کوبی در حال گسترش یک فرهنگ است که از 14 درصد در سال 2008 به 21 درصد در سال 2012 افزایش پیدا می کند و باعث می شود که SMP یک راه حل مناسب برای پوشش مناسب پوست و مو باشد. این مقاله در مورد چگونگی استفاده از فرایند SMP، نشان می دهد انواع کاربردی بالینی، چالش های ایجاد شده توسط این تکنیک را تشریح می کند، آناتومی و بافت شناسی ارتباطات رنگدانه تاتو با فیزیولوژی انسان را مورد بحث قرار می دهد، و برخی از مسائل ایمنی را که امروزه شناخته می شوند شناسایی می کنند. نویسندگان نشان می دهد که چگونه SMP تأثیر زیادی بر افرادی دارد که قبلا هیچ راه حل قابل قبولی در درازمدت برای پنهان کردن ناهنجاری های ایجاد شده توسط انواع مختلف بیماری ها و زخم ها نداشته اند.

میکرو اسکالپ یک پوشاننده دائمی مو:

پنهان کننده های سر پوست محصولی هستند که توسط مردان و زنان استفاده می شود و صنعت چند میلیون دلاری را تشکیل می دهند. پنهان کننده شامل پاستا یا الیاف است که اغلب به سر پوست اعمال می شود که تقریبا هم رنگ مو بوده  و کنتراست بین رنگ مو و پوست سر را کاهش می دهد. خالکوبی های پوستی در گذشته برای تیره کردن پوست سر در قفقاز برای آلوپسی استفاده شده است، اما هنر از لحاظ زیباشناسی لذت بخش نبوده و به همین دلیل پزشکان و متخصصان زیبایی آن را نپذیرفته اند. پالایش اخیر ما در فرایند تاتو برای کاربرد در پوست سر، اجزای فنی یک ابزار تاتو و رنگدانه ها را با دقت ترکیب می کند. هنگامی که این پدیده با مهارت هنری و فنی یک پیگمنتر ترکیب شود، می تواند پوشش بسیارمناسبی از موهای پوست سر برای زیبایی بیشتر بوجود آورد.

SMP را می توان به شیوه های مختلفی مورد استفاده قرار داد و به طور گسترده ای برای گزینه های درمان زیبایی برای انواع مختلفی از آلوپسی استفاده کرد. این روش یک شیوه ی بسیار مناسب برای ایجاد موی فرد و پوشاندن زخم هاست.

 فرآیند میکرواسکالپ سر:

پوست سر دارای یک آناتومی پیچیده است. ضخامت طبیعی پوست سر به دلیل تراکم موهای ترمینالی، دارای زیربنای حمایتی قابل توجهی (یعنی غدد، رگهای خونی، اعصاب، ماهیچه ها و چربی) در فراوانی نسبت به سایر مناطق پوست بدن است. در آلوپسی آندروژنیک (AGA)، موهای ترمینال بزرگ در طول زمان، به عنوان چرخه مو بین فازهای کاتاژن و آناژن، کوچک می شوند. وقتی حجم مو از طریق مینیاتور کردن یا آپوپتوز از بین می رود، زیرساخت های حمایت کننده نسبت به ریزش مو کاهش می یابد.

 بیماری و جراحی های سر نیز آناتومی پوستی را تغییر می دهند و منجر به تغییرات میکروسکوپی منطقه می شوند به طوری که هر فرد به SMP واکنش نشان می دهد. پوست سر یک مرد طاس، به دلیل کاهش جریان خون و چربی پوست، در شناسایی و نگهداری رنگدانه های پوستی نسبت به موی طبیعی پوست سر پاسخ متفاوتی نشان میدهد. در بسیاری از بیماری های ناخوشایند پوستی که باعث ایجاد ناهنجاری های پوستی می شوند و غیر قابل درمان هستند، فرآیند SMP یک راه حل خوب، خلاق و مناسب برای این تغییرات ارائه می دهد.

استفاده از واحدهای فولیکولی کوچک در اوایل دهه 1990 معرفی شد و زمانی که این واحدهای کوچک فولیکول به لحاظ هنری به پیوند های بزرگ مخلوط شد، بسیاری از نقص های ناشی از جراحی در روش های قبلی اصلاح شد. این "بیماران اصلاح شده جراحی" اغلب به دلیل افزایش تعداد روش های اصلاح جراحی، باعث ایجاد مشکل در پوشش و زخم در پشت سر شندد (شکل 1A و 1B). نویسندگان بر این باورند که بیمارانی که با دیدن آنها دچار مشکل می شوند.

مشکلات پزشکی و جراحی که می توانند توسط پنهان سازی SMP مورد توجه قرار گیرند عبارتند از:

  1. زخم های پوستی از آلوپسی زخم کننده (شکل 2A و 2B)

  2. افراد مبتلا به بیماری های خود ایمنی مانند آلوپسی آره آتا یا آلوپسی توتالس. (شکل 3A، 3B، 4A و 4B)

  3. زنان مبتلا به نارسایی یا نازایی که به مینوکسیدیل یا دیگر درمان های پزشکی پاسخ نمی دهند و برای پیوند مو واجد شرایط نیستند (شکل 5A و 5B)

  4. زخم های جراحی اعصاب و زخم های سر، جراحی، و / یا روند ترمیم مو

  5. بیماران شیمی درمانی که بعد از درمان میزان قابل توجهی از موهای خود را رشد نمی کنند

  6. بیماران دچار ریزش مو ناشی از ناگهانی ریزش موی پیشرونده در مردان که پیوند مو آنها برای رسیدن به مقدار "کامل" که انتظار داشتند ناکام مانده است.

  7. افراد مبتلا به زخم های گسترده یا آشکار از تکنیک های جمع آوری نوارهای کمک کننده (شکل 6A و 6B)

  8. افرادی که زخم هایی را به عنوان عوارض جراحی پیوند مو از روش های برداشت در بین دهه 1950 و اوایل دهه 1990، از جراحی های برداشتن نوار یا از روش های پیشرفته تر استخراج واحد فولیکولیک که باعث ایجاد زخم های نقطه ای می شوند (شکل 7A و 7B) دارد.

  9. افرادی که از پنهانکاری های موضعی یا کلاه گیس استفاده می کنند

  10. طاسی های موضعی یا منطقه ای، که در آن بیمار دوست دارد موهای آن بدون تراشیدن سر پرپشت تر به نظر برسد.

 

نحوه انجام میکرواسکالپ سر:

SMP یا میکرواسکالپ به عنوان یک پوشاننده  دائمی عمل می کند و اثر هنری هدفمند شبیه به اثر بصری یک نقاشی استوار است که بین نقاط بین فضای خالی پوست سر ایجاد می شوند. اسکالپ را می توان برای سرهای دارای مو یا پوست سر تراشیده انجام داد. میزان تراکم نقاط و تیرگی لزوما مطابق با تعداد منافذ حاوی مو در بزرگسالان نیست. متوسط قفقازی دارای 50.000 منافذ (به عنوان مثال 50.000 واحدهای فولیکولی)، آسیایی ها به طور متوسط 40.000 منافذ (به عنوان مثال 40.000 واحدهای فولیکولی)، و آفریقایی ها به طور متوسط 30.000 منافذ (به عنوان مثال، 30.000 واحدهای فولیکولی) می باشند. تراکم و تیرگی ایجاد شده در فرایند SMP می تواند طراحی شده برای تولید سایه و ایجاد توهم بافت و پری برای پاسخ دادن به نتایج مورد نظر بین میکرواسکالپ کار و بیمار باشد. ایجاد یک انتظار واقع بینانه در اولین مشاوره یک هدف حیاتی است. آنچه بیمار می بیند و آنچه تکنیسین اسکالپ ارائه میدهد(provider ( باید برای اهداف بیمار طراحی شده باشد. با این حال، اگر بیمار قصد دارد نظر خود را در این فرآیند تغییر دهد پرووایدر(provider) یا تکنیسین میکرواسکالپ می تواند به دلخواه بیمار اسکالپ یا ناحیه سر را متراکم تر و تیره تر کند . ولی با این احوال بیماران باید بدانند که اگر کف سر آن ها به میزان کمی دیده شود بسیار طبیعی تر جلوه می نماید.

   

 شکل 1 بیماری با چند زخم در ناحیه اهدا که توسط میکرواسکالپ سر پوشانده شده است

 

   

شکل 2 بیمار دارای آلوپسی قبل و بعد از میکرواسکالپ یا SMP

ابزار برای اجرا شامل رنگدانه های مختلف رنگ ها در انواع فرمول ها و ویسکوزیته ها و ابزارهایی است که گروه بندی سوزن را از یک تا شش سوزن بسته بندی می کنند، در اندازه ها و اشکال مختلف می باشند. الزامات هر منطقه هدفمند براساس عوامل زيباي زيبايي، از جمله وجود پوسچرها يا زخمها روي پوست سر، رنگ پوست، رنگ مو، ميزان موي موجود، و رنگ و ويسكوزيته رنگدانه ها متفاوت است.

فرآیند SMP با قرار دادن یک قطعه میکرو رنگدانه از طریق پوست و به درمات فوقانی با استفاده از یک ابزار خال کوبی استاندارد که از یک تا شش سوزن بین 100 تا 150 سیکل در ثانیه پشتیبانی می کند، آغاز می شود. سوزن (های) باید اپیدرم را سوراخ کند تا به دمیر بالا برسد. عمق وارد کردن سوزن ها با "احساس" و قضاوت بصری توسط اپراتور متفاوت است که به ضخامت لایه اپیدرم در نقطه  بستگی دارد. پوست سر ضخیم، با زیر ساخت حمایتی  چربی، تورگور پوستی متفاوت را نسبت به یک پوست سر لاغر و یا زخم شده تولید می کند، و تاثیری که اپراتور احساس می کند و می بیند به عنوان فرایند SMP انجام می شود. اپراتور یک حلقه بازخورد ذهنی ایجاد می کند به طوریکه به طور مداوم به اثراتی که احساس می شود و دیده می شود، تنظیم می شود. فاکتورهای اضافی وجود دارد که برای قرار دادن مقدار صحیح رنگدانه در سطح صحیح، به پوست سر برای اثر مورد نظر مهم است. این ها را می توان در "رابطه" ریاضی متناسب با آنچه که در زیر نشان داده شده است خلاصه کرد:

   

شکل 3 بیمار با آلوپسی areata

   

 شکل 4یمار با آلوپسی totalis و پوشیدن با ابروی مصنوعی

میزان مناسب تزریق رنگدانه:

A = زاویه سوزن در برابر پوست سر (عامل متغیر اپراتور)

D = عمق سوزن به پوست سر (عامل متغیر اپراتور)

T = زمان سوزن در پوست سر (عامل متغیر اپراتور)

R = مقاومت پوست سر (آتروفیک در برابر طبیعی پوست سر یک عامل ذاتی است که به صورت محلی در پوست فرد تغییر می کند)

C = رنگ رنگدانه (عامل غيرضروري، مانند انتخاب بهترين رنگ)

v = ویسکوزیته رنگدانه (عامل غشایی)

N = اندازه سوزن، نوع، تعداد، سرعت چرخش

α = رابطه تقریبی ریاضی بین متغیرها.

از آنجا که هر بیمار متفاوت است، هر ناحیه سر پوست متفاوت است و هر نقطه تزریق از نقاط قبلی و بعد متفاوت است، پرووایدر برای پیشرفت روند به صورت میلی متر میلی‌متر و برای تصمیم گیری های فنی و هنری آموزش دیده است. اسکارها رنگدانه را بسیار متفاوت از سایر نقاط پوست سر و یا نرمال حفظ می کنند. این که در هر دو حالت طبیعی و غیر طبیعی پوست سر در یک بیمار شرایط پوست سر مشابه نباشد چیز غیر طبیعی نیست. قضاوت های هنری در مدیریت شرایط اغلب به پوست طبیعی مربوط است؛ زیرا زخم پوستی ای که سفید باشد، باید به رنگ قهوه ای مایل به زرد) یا تیره ترکیب شود تا اطراف جای زخم یا اسکار را بپوشاند.

   

شکل 5 زنی با موهای کم پشت از آلوپسیای ژنتیکی

   

شکل 6 زخم الگویی گستره ناشی از کاشت مو به روش برداشت نواری

 

طرح بندی در اندازه نقاط بر اساس قضاوت های هنری مورد نیاز هنگامی که روند آغاز می شود متفاوت است. اگر رنگدانه فقط در اپیدرم قرار می گیرد، فرآیند شکست خواهد خورد زیرا رنگدانه در عرض چند روز پس از انجام این روش نشت می کند. اگر رنگدانه بیش از حد عمیق به درم قرار داده شود، پروسه شکست میخورد  زیرا رنگدانه ها به خارج از محدوده مورد نظر پخش می شوند. اندازه قابل مشاهده از نقاط ممکن است به یک آمالگام بصری قابل توجه (خونریزی) جوهر تبدیل شود (شکل 8 و 9).

اغلب جلسات متعدد برای SMP توصیه می کنند. تعداد "نقاط" ممکن است در هر جلسه بیش از40.000 نقطه برسد. جلسات اغلب طولانی است و هر جلسه ممکن است تا هشت ساعت طول  بکشد. خونریزی رنگی در هر یک جلسه باید قبل از مرحله بعدی درمان انجام شود، احتمالا با یک لیزر Q-switched.

بسیاری از بیماران برای حصول اطمینان از اینکه رنگدانه ها به لایه بالایی درمیس وارد شده اند و برای تکمیل فرآیند خود باید تعداد 2 الی 4 جلسه فرایند میکرواسکالپ را انجام دهند. خونریزی رنگدانه باید با یک رویکرد محتاط، آهسته و محسوس در هر جلسه به حداقل برسد. این فرآیند برای پرووایدر، به لحاظ ذهنی و جسمی، بسیار استرس آور است و برای همین تکنیسین ها باید در طول این فرآیند بطور مکرر استراحت کنند.

از آنجاییکه بانیان SMP کسانی دیگر هستند، به نظر می رسد پزشکان مشتاق به ارائه این خدمات می باشند. از آنجایی که برنامه های آموزشی رسمی برای آموزش میکرواسکالپ وجود ندارد، بنابراین پزشکان اغلب یک پیگمنتر یا تاتو کار را به استخدام گرفته و یا با رفتن به یوتیوب و تماشای روند و سپس تلاش برای تقلید کار را آموزش می بینند. با این حال آنچه پزشکان میبینند کامل نیست


 

 

شکل 7 زخم ناشی از عمل جراحی نواری- نقاط قرمز که بعد از یک یا دو روز می روند

 

 

شکل 8خونریزی رنگدانه ها به دلیل عمق کم رنگدانه. که توسط Q-switch  لیزر اصلاح شده و مجدد میکرواسکالپ انجام شده

تغییر رنگ:

مهم است که برای بیمار توضیح دهید که ممکن است یک رنگ آبی یا سبز در رنگدانه وجود داشته باشد. رنگ سبز یا خاکستری مشابه همانند رگ های خونی قرمز در زیر پوست ظاهر می شود، جایی که جذب بیشتر طیف قرمز نور سبب پدیده ای می شود که توسط نظریه رنگی بیان شده است. رنگ واقعی بعضی از رنگدانه ها ممکن است در حقیقت تغییر کند، که به دلیل نوردهی نور ماوراء بنفش مستقر در رنگدانه از طریق پوست است و به همین ترتیب می تواند روند تریکروماتیک را افزایش دهد.